| تاثیر فعالسازی مکانوشیمیایی ایلمنیت با نمک آزمایشگاهی و نمک دریا بر روی انحلال ایلمنیت |
| کد مقاله : 1046-CEC05 |
| نویسندگان |
|
نیما منطقی قره آغاج *1، بهزاد نعمتی اخگر2 1دانشگاه تربیت مدرس 2دانشگاه ارومیه |
| چکیده مقاله |
| ایلمنیت مهمترین منبع تولید تیتانیم است، اما فرایندهای متداول آن با چالشهای زیست محیطی همراه میباشند. لیچینگ کلریدی بهعنوان روشی جایگزین مطرح است، با این حال کارایی آن به غلظت یون کلرید وابسته بوده و تصور میشد که نمک کلرید سدیم به دلیل حلالیت محدود، تأثیر چندانی در انحلال ایلمنیت ندارد. در پژوهش حاضر، تأثیر فعالسازی مکانوشیمیایی همزمان ایلمنیت با دو نوع نمک کلریدی (نمک خالص آزمایشگاهی و نمک دریا) بر کارایی لیچینگ اسیدی بررسی شد. نمونهها در آسیای سیارهای فعالسازی شده و سپس تحت لیچینگ با اسید کلریدریک قرار گرفتند. نتایج نشان داد که نمک خالص به دلیل خلوص بالا، پایداری فیزیکی در برابر رطوبت و ایجاد پوشش یکنواخت بر سطح کانی، عملکرد بهتری در انحلال تیتانیم و آهن دارد. در مقابل، ترکیبات رطوبتپذیر موجود در نمک دریا موجب چسبندگی، توزیع ناهمگن کلرید و کاهش بازده انحلال میشوند. یافته کلیدی آن است که در فعالسازی مکانوشیمیایی، خلوص و پایداری فیزیکی نمک، عاملی تعیینکنندهتر از حلالیت ذاتی آن در بهبود انحلال ایلمنیت محسوب میشود. |
| کلیدواژه ها |
| ایلمنیت، فعالسازی مکانوشیمیایی، لیچینگ کلریدی، کلرید سدیم، نمک دریا، تیتانیم |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط |
